Op 1 juli 2011 heeft Nelleke haar handtekening mogen zetten onder haar Havo-diploma!

                Kijk eens hoe toegewijd ze dat doet!                Gefeliciteerd!

———————————————————————————-

               Mevr. Verboom!                      Vd Stege, Holtland, 't Lam

———————————————————————————–

                            En dit is 'm!

Vandaag is Tiemen 19 jaar geworden!

Hier test hij zijn mooiste verjaardagscadeau:

Ideaal, een bril waar je drinken doorheen gaat! Zo kan je extra goed zien of het geen karnemelk is wat je opdrinkt

Binnenland (ANP) x96 Het Nederlandse loterijlandschap is weer een nieuwe variant rijker. Na de aanwas van diverse nieuwe loterijvormen via internet is er nu ook Fortunatus, een loterij die zich richt op de gereformeerde gezindte.

Hein Hakvoort, initiatiefnemer van Fortunatus, toont zich enthousiast. Het meedoen aan kansspelen ligt nog steeds erg gevoelig binnen de doelgroep, weet hij te vertellen. Daarom hebben we geprobeerd aan te sluiten bij hun belevingswereld. Zo noemen we de winnaars bijvoorbeeld 'uitverkorenen'. Daarnaast doe je automatisch mee als je lid bent van xe9xe9n van de participerende kerkgenootschappen. Afdrachten aan onze organisatie verlopen via de diaconie. Je hoeft dus helemaal niets zelf te doen en doet automatisch mee als gemeentelid. Je moet rustig afwachten of je wel of niet uitverkoren bent. Bovendien steunen we met een deel van onze opbrengsten herkenbare doelen zoals Daad & Woord en de Gereformeerde Bijbelvereniging.

Inmiddels hebben de eerste uitverkiezingen plaatsgevonden in het bijzijn van een notaris. Een familie, die liever onbekend wil blijven, viel hierbij in de prijzen. Na aanvankelijk enige aarzeling toonden ze zich erg enthousiast toen het geld daadwerkelijk werd bijgeschreven op hun rekening. Een deel van de gewonnen prijs is diezelfde dag nog gebruikt om de plaatselijke garagehouder te steunen, die het in deze crisistijden moeilijk heeft. Wat is het toch mooi om op zo'n manier mensen te kunnen helpen, aldus de gelukkige initiatiefnemer, die toegeeft zelf ook niet minder te worden van Fortunatus. 'Maar daar doe ik het natuurlijk niet voor', haast hij daarna te benadrukken. Verder viel ook de oud-hervormde kerk van Kommervelt in de prijzen. Deze gemeente krijgt binnenkort enkele tonnen bijgeschreven op haar rekening. Het bedrag zal worden gebruikt om de kerktuin op te knappen en kussens voor de kerkbanken aan te schaffen.

Vanuit de doelgroep klinken niet alleen dankbare geluiden. Ds. Witkegel, consulent van de vacante gemeente van Kommervelt, plaatst desgevraagd enkele kritische kanttekeningen. Volgens hem gaan de winnaars te lichtvoetig met hun uitverkiezing om. Men rekent zich rijk met een belofte. De gemeente in Kommervelt heeft bijvoorbeeld de gewonnen prijs al uitgegeven voordat deze daadwerkelijk werd bijgeschreven op de rekening. 'Zien is nog niet hebben', aldus een bezorgde ds. Witkegel. Bovendien wordt het geld aan uiterlijke aankleding van het kerkgebouw besteed. Het gaat toch in de eerste plaats om het innerlijk. Het fundament behoeft dringend restauratie, maar daar wordt volgens hem niet naar omgekeken. Daarnaast heeft hij moeite met de naam van de loterij. 'Fortunatus werkte in de gemeente van de Korinthiers. Let wel, een nieuw-testamentische gemeente. Eigenlijk vind ik het Nieuwe Testament wat te licht. Het oude heeft toch meer glans. Persoonlijk had ik dan ook voor de naam Jesaja gekozen, die immers ook grote rijkdom in het vooruitzicht stelt'. Binnenkort zal een pastoraal gesprek met de kerkenraad van Kommervelt plaatshebben.

De komst van de nieuwe loterij is ook buiten de gereformeerde gezindte niet onopgemerkt gebleven. Zo is naar aanleiding van de bezwaren van ds. Witkegel de opera 'Consulent van Kommervelt' geschreven. Binnenkort gaat deze in premiere. Ds. Witkegel laat desgevraagd weten niet van plan te zijn de uitvoering bij te wonen. 'Daar zijn wij natuurlijk op tegen'. Ook buigt de Commissie Gelijke Behandeling zich over de vraag of het wel is toegestaan dat alleen leden van de participerende kerkgenootschappen mee mogen doen aan de loterij.

Binnenland (ANP) x96 Het Nederlandse loterijlandschap is weer een nieuwe variant rijker. Na de aanwas van diverse nieuwe loterijvormen via internet is er nu ook Fortunatus, een loterij die zich richt op de gereformeerde gezindte.

Hein Hakvoort, initiatiefnemer van Fortunatus, toont zich enthousiast. Het meedoen aan kansspelen ligt nog steeds erg gevoelig binnen de doelgroep, weet hij te vertellen. Daarom hebben we geprobeerd aan te sluiten bij hun belevingswereld. Zo noemen we de winnaars bijvoorbeeld 'uitverkorenen'. Daarnaast doe je automatisch mee als je lid bent van xe9xe9n van de participerende kerkgenootschappen. Afdrachten aan onze organisatie verlopen via de diaconie. Je hoeft dus helemaal niets zelf te doen en doet automatisch mee als gemeentelid. Je moet rustig afwachten of je wel of niet uitverkoren bent. Bovendien steunen we met een deel van onze opbrengsten herkenbare doelen zoals Daad & Woord en de Gereformeerde Bijbelvereniging.

Inmiddels hebben de eerste uitverkiezingen plaatsgevonden in het bijzijn van een notaris. Een familie, die liever onbekend wil blijven, viel hierbij in de prijzen. Na aanvankelijk enige aarzeling toonden ze zich erg enthousiast toen het geld daadwerkelijk werd bijgeschreven op hun rekening. Een deel van de gewonnen prijs is diezelfde dag nog gebruikt om de plaatselijke garagehouder te steunen, die het in deze crisistijden moeilijk heeft. Wat is het toch mooi om op zo'n manier mensen te kunnen helpen, aldus de gelukkige initiatiefnemer, die toegeeft zelf ook niet minder te worden van Fortunatus. 'Maar daar doe ik het natuurlijk niet voor', haast hij daarna te benadrukken. Verder viel ook de oud-hervormde kerk van Kommervelt in de prijzen. Deze gemeente krijgt binnenkort enkele tonnen bijgeschreven op haar rekening. Het bedrag zal worden gebruikt om de kerktuin op te knappen en kussens voor de kerkbanken aan te schaffen.

Vanuit de doelgroep klinken niet alleen dankbare geluiden. Ds. Witkegel, consulent van de vacante gemeente van Kommervelt, plaatst desgevraagd enkele kritische kanttekeningen. Volgens hem gaan de winnaars te lichtvoetig met hun uitverkiezing om. Men rekent zich rijk met een belofte. De gemeente in Kommervelt heeft bijvoorbeeld de gewonnen prijs al uitgegeven voordat deze daadwerkelijk werd bijgeschreven op de rekening. 'Zien is nog niet hebben', aldus een bezorgde ds. Witkegel. Bovendien wordt het geld aan uiterlijke aankleding van het kerkgebouw besteed. Het gaat toch in de eerste plaats om het innerlijk. Het fundament behoeft dringend restauratie, maar daar wordt volgens hem niet naar omgekeken. Daarnaast heeft hij moeite met de naam van de loterij. 'Fortunatus werkte in de gemeente van de Korinthiers. Let wel, een nieuw-testamentische gemeente. Eigenlijk vind ik het Nieuwe Testament wat te licht. Het oude heeft toch meer glans. Persoonlijk had ik dan ook voor de naam Jesaja gekozen, die immers ook grote rijkdom in het vooruitzicht stelt'. Binnenkort zal een pastoraal gesprek met de kerkenraad van Kommervelt plaatshebben.

De komst van de nieuwe loterij is ook buiten de gereformeerde gezindte niet onopgemerkt gebleven. Zo is naar aanleiding van de bezwaren van ds. Witkegel de opera 'Consulent van Kommervelt' geschreven. Binnenkort gaat deze in premiere. Ds. Witkegel laat desgevraagd weten niet van plan te zijn de uitvoering bij te wonen. 'Daar zijn wij natuurlijk op tegen'. Ook buigt de Commissie Gelijke Behandeling zich over de vraag of het wel is toegestaan dat alleen leden van de participerende kerkgenootschappen mee mogen doen aan de loterij.

"Gusanne, wil jij ook een grote brand zien? Dan moet je nu komen!" Klonk een opgewonden stem van beneden. En daarmee begon het verhaal.

Hein en Alieke gingen even benzine tanken, en reden zodoende met de auto over Urk. Op de terugweg werd het opeens wel erg snel donker, en dachten deze broeder en zuster net dat het flink begon te misten. Totdat er midden in deze mist een rood-oranje gloed ontwaard werd! Midden op de rotonde werden auto's gestopt, maar voordat de auto nog maar stil stond had Hein de deur al open en *trip trip*, daar was hij verdwenen. Echte branden zijn er niet vaak op Urk, dus als er dan een keer een gelegenheid is waarbij de vlammen uit het dak slaan xe9n waar de brandweer nog niet eens bij is, moet je er zelf natuurlijk wxe9l als de kippen bij zijn! Hein had dit goed begrepen, en stormde dus op de brand af.

Alieke bracht eerst de auto maar even thuis, riep meteen mai, mai riep Tiemen weer, en zo gingen ze gebroederlijk en gezusterlijk samen terug naar de brand. "Rustig fietsen!" riep Alieke nog. "En niet zo opgewonden, anders lijkt het zo raar!" Waarop mai vanzelf nog harder begon te fietsen en nog harder begon te roepen waar de brand nou toch was. Dan moet je dat maar niet zeggen tegen een Hakvoort.

Al gauw was de plaats des onheils weder ontdekt. En wat was er veel! Veel brandweerauto's, veel politie, veel blusgereedschappen, veel kijkende mensen. Maar waar er ook veel van was, geen vlammen te bekennen. Zelfs geen rook meer! Af en toe klonken er opmerkingen als "Nou, ik zag zxf4kke vlammen duur m'n rimpien, echt woar. In nou is ur niks mar te zien. Bin ik ier nou m'n bad vor eut ekeumen!"

Omdat er toch niks meer te zien was behalve wat rustig rondlopende brandweermannetjes, gingen wij Hein maar zoeken zodat hij achterop de fiets mee terug naar huis kon. Wij maar zoeken en zoeken, maar geen Hein te bekennen natuurlijk. Net toen we maar zonder hem naar huis zouden gaan, zagen we een bekend hoofd. En waar bevond dat hoofd zich? Met z'n neus in de boter, midden in de achtertuin naast het net gebluste vuurtje. Midden tussen de brandweermannen in! En Alieke en ik durfden de weg niet eens over te steken uit angst dat een politieagent ons aan zou spreken.

Eenmaal thuisgekomen kwam Hein ook al snel. Hij had nog de interessantste verhalen van ons allemaal, omdat hij er vanaf het begin bij was geweest. Grote vlammen, veel vuur, en hij had zelfs een brandweerman met gevaar voor eigen leven een gasfles uit het brandende schuurtje zien halen! Toen mai zich daarop bezorgd afvroeg of hij zich toen ook zo in de buurt van dat schuurtje bevond, zei hij gerustellend: "Ja, maar ik stond niet in de rook hoor! Daar heb ik op gelet."

Gelukkig maar dat we zo'n oplettend broertje hebben. En bij de volgende echte brand volgen er foto's! Tot dan zullen jullie het moeten doen met dit ooggetuigenverslag.

Getuige onderstaande foto, die het Noorderplantsoen laat zien, waar een ieder dagelijks doorheen fietst zonder op de schoonheid ervan te letten. 

Alhoewel, de volgende foto is iets meer waarheidsgetrouw: 

Maar goed, genoeg over deze stad, waar twee van de dames Troovkah vertoeven. Want ja, hoe mooi deze stad ook is, niets gaat boven een weekend waarin alle Troovkah's bijeen zijn in Huize Hakvoort! Afgelopen weekend was het weer zover. Nadat ook de oudste zus was gearriveerd was het tijd voor de nodige herrie, waarop JC, verstandig als hij is, naar de kamer vertrok met een boek.

    Over boeken gesproken, Pieter Bas is weer tot leven gekomen. Niet echt natuurlijk, wat ik waarlijk betreur, aangezien ik hem graag eens in levenden lijve zou willen ontmoeten, wat overigens voor elke Hakvoort geldt. Maar toch! Na vorige week in de Slegte te zijn geweest en daar zijn memoires te hebben gekocht zit ik er weer middenin. Dit brengt mij naar het uiteindelijke doel van deze blaatlog, namelijk het delen van wat mooie stukken uit dit wonderbaarlijke boek. Zo wil ik graag iets vertellen over het liefdesleven van deze man. Dit is namelijk op zn zachts gezegd interessant. Want wanneer Pieter Bas in de verte een aardig meisje ontwaardde, zag hij van dat ogenblik af niets anders meer, noch kon hij over iets anders denken. Ik citeer:

    'Gewoonlijk begaf hij zich tastend naar huis en schreef alle laden van zijn bureau tot de rand vol met openlijke verklaringen en duistere balladen, zonder het ooit te wagen haar met een dezer kunstwerken in kennis te stellen.' Nu vraag ik je: wie wil er nu niet zo'n man! Maar luister en huiver, het gaat namelijk verder: 'Na deze arbeid begon hij om haar huis te zwerven, sombere blikken naar de ramen werpend; ofwel, hij ging op een brug staan en keek naar het donkere water (zonder ooit den sprong te wagen, gelijk dit boek getuigt)'. Zie je het voor je? En alsof dat nog niet genoeg was 'hoorde men hem soms op zijn kamer een droevig lied zingen, Duits of Engels, naargelang dit hem in het hoofd kwam; Hollands heeft men nooit vernomen.' Voor de lezer denkt dat hij daarom heel veel meisjes heeft gehad, helaas! 'Al deze arbeid was verspild en verloren, omdat degen voor wie het bestemd was, in volkomen onwetendheid daaromtrent verkeerde. Want Pieter Bas was in den grond een verschrikkelijk verlegen jongen.' Ach en wee, gelukkig is later in zijn leven alles goed gekomen! 

Zie hieronder een afbeelding van deze wondere man!

Ik groet u allen met een vreugdevolle groet! 

(mag dit?)

Het wordt erg saai in huize Hakvoort. Er woont bijna niemand meer. En wie er nog woont weet niks te schrijven. Want er gebeurt niks meer zonder al die leuke mensen die weg zijn: Bart, Johannes, Jannemarie, Johanna, Gusanne, allemaal inwoners van rare woon- en verblijfplaatsen. En dat terwijl iedereen toch weet dat het echte leven op Urk is, en nergens anders. Maar, er is groot nieuws: het is lente aan het worden op Urk!

Zo. Ik, mai, heb bij dezen aan mijn plicht voldaan. Nu is een ander aan zet.

De familie Hakvoort is zo vrolijk!